از زبان کورش
ای انسان هر که باشی و از هر کجا که بیایی زیرا که میدانم خواهی آمد ، من کورش هستم که برای پارسیان این دولت وسیع را بنا کردم.پس بدین مشتی خاک که تن من را می پوشاند رشک مبر.
اگر بخواهید دشمنان خود را خوار کنید به دوستان خویش نیکی نمایید.
باید این درس را نیک آموخت که خوشی و سعادت انسان به رنج و زحمتی که در تحصیل آن به کار برده است بستگی دارد،کار و مرارت چاشنی خوش بختی است.
بر ماست که با تمام جهد و قوا اسباب بزرگی و مردانگی را آماده و حفظ کنیم تا آسودگی خاطر که بهترین و گرامی ترین نعمت هاست به دست آید و از غم و محنت های سخت در امام باشیم.
به عقیده من زمام دار باید بر دیگر افراد از جهت امتیاز برتری داشته باشد که نه فقط از زندگی سهل و آسان رو گردان ، بلکه عاقبت اندیش و با تدبیر و پرکار باشد.
آن کسی تاج سعادت را بر دارد که با استعداد کافی از راه صواب تحصیل کند و آن را در راه مقاصد عالی و شریف صرف نماید.
جهان گیری کار عظیمی است اما جهان داری کاری بس عظیم تر است.به چنگ آوردن امپراتوری در اثر جسارت و جنگ آوری است اما حفاظت آن بدون عزم و درایت و مراقبت پیوسته محال است.
تاریخ مکتبی عالی است،در آن خواهید دید پدرانی را که پسرانشان آنان را دوست می داشتند برادرانی را که به برادرانشان مهر می ورزیدند و نیز خواهید دید کسانی را که راه های دیگری اختیار کرده اند.در میان اینان و آنان کسانی را سر مشق خود قرار دهید که راهشان را خوب رفته اند.اگر چنین کنید شما عاقل اید. ادامه ی نوشته
